NIEUWS

Residents Wendel en Niels voelden elkaar aan de tand

In een verse interviewreeks zetten we telkens twee RADION-residents in één ruimte om elkaar eens flink het vuur aan de schenen te leggen. De aftrap wordt gedaan door Wendel Sield en Niels Klein. De twee stonden ja-ren geleden tegenover elkaar in de TWSTd DJ Contest, RADION programmeur Tim zat in de jury. Ze wonnen beiden: de één de publieksprijs en de ander de juryprijs. Op oudjaarsavond staan Niels en Wendel in RADION, geprogrammeerd door Tim. Iets met het lot? Aan de vooravond van het oud- en nieuwfestijn interviewen de twee elkaar het hemd van het lijf.

Niels: Alles lekker?

Wendel: Gaat goed, wel raar dit..

N: Voelt een beetje awkward he?

W: Ja, normaal hebben we dit soort gesprekken altijd in de rookruimte.

N: Zal ik dan maar beginnen? Er is vorig jaar een track van je uitgekomen op Banoffee Pies. Kunnen we de komende tijd nog meer producties van je verwachten?

W: Dat is wel waar ik me nu volledig op focus, want als ik een volgende stap wil maken moet ik een EP uitbrengen. Dat mag alleen niet zomaar een EP zijn, dat moet er een zijn die ik over een paar jaar nog steeds heel dope vind.

Niels, ik wil van jou eigenlijk wel weten wat jouw mooiste momenten in RADION zijn tot nu toe.

N: Mijn mooiste moment was de opening van de Bovenkamer. Toen heb ik daar voor het eerst gedraaid. Het was volle bak, het ging helemaal los en alles lukte. Die zaal is sowieso echt magisch.

W: Ja, de Bovenkamer is verfrissend.

N: De after van Edit festival vond ik ook een vet moment. Jij moest op het laatste moment invallen en ik was zo bijdehand om te zeggen: “Kom, we gaan gewoon even samen.” Toen hebben we echt een lekkere set weggedraaid.

W: Er zijn best wel wat van dat soort invalmomenten geweest.

N: Klopt, ik heb daar ook een vraag over: je bent bij RADION ondertussen wel een beetje de super-sub, de 12e man, de Lasse Schöne. Met ADE (Wendel viel in voor Ryan Elliott, red.) had je natuurlijk je moment of shine. Hoe doe je dat? Heb je altijd je goede usb bij je?

W: Ik was al onderweg naar huis en ik had één USB in mijn auto liggen. Ik wist dat Sterac voor mij draaide. Terwijl ik terug reed naar RADION vroeg ik me af: “ga ik het helemaal omgooien, of ga ik het overpakken?” Ik koos voor de veilige route, dus om hem over te pakken, want iedereen zou op een gegeven moment zien dat er een gezicht staat dat ze niet bekend voor komt. Ze weten dat er iemand anders had moeten staan. Als je dan de muziek ook nog over een andere boeg gooit, kan dat gevaarlijk zijn. Dus ik pakte Sterac over, en draaide meteen wat acid tracks van Traxx. Dat werkte omdat het publiek geen verandering merkte. En toen kon ik heel langzaam gaan richting datgene wat ik vet vind om te draaien.

Programmeur Tim komt binnen.

N: Alles lekker Timmie?

W: Tim, wil jij in het interview voorkomen?

T: Nee, ik wil eigenlijk alleen samen met jullie eten.

W: Okay, dan gaan we verder. Niels, we hebben natuurlijk samen de TWSTd DJ Contest gedaan. Wat heb je het meest geleerd uit de feedbackrondes?

N: Ik heb vooral geleerd om wat minder mijn eigen kant op te gaan. Vroeger was ik veel meer bezig met eigenzinnig zijn.

W: Je zat in je eigen bubbel.

N: Juist, en af en toe moet je eerst de crowd pleasen om daarna je eigen ding te kunnen doen. Hey, maar even over oud en nieuw bij RADION: weet je al welke plaat je sowieso gaat draaien?

W: Ik heb altijd een maand- of weekplaat, van die plaat houd ik op dat moment het meest. Nu is dat Pressure Zone van Ron Trent, dat is mijn decemberplaat. Ik hoop dat hij de respons krijgt die hij verdient wanneer ik hem erin gooi.

N: Die ga je dus niet zomaar droppen.

W: Nee, dat is echt zo’n eindplaat. Ik heb dezelfde vraag ook voor jou.

N: Daar was ik al bang voor.

Tim (fluistert): Sylvester

N: Dat is nou juist een plaat die ik iets te veel heb gedraaid. Ik heb laatst weer Fockewulf 190 van Gitano herontdekt. Die heb ik al vet lang, vind ik echt gruwelijk, maar ik draai hem nooit omdat hij een beetje awkward is.

W: Is dat een Italo-plaat?

N: Sommige mensen zouden dat een Italo-plaat noemen, ja.

W: Hoe vind je het als mensen je profileren als een Italo DJ?

N: Moeilijk. Mensen vergissen zich vaak, ze denken dan gelijk dat je een disco DJ bent. Dat vind ik toch weer een heel andere stijl. Ik zou het niet erg vinden als mensen mij als Italo DJ typeren omdat, wanneer je een goede Italo-plaat goed brengt, je echt een ander soort energie krijgt. Mensen gaan er anders door dansen. In plaats van een gewone techno shuffle gaan mensen ineens wild doen, mee-zingen. Het verandert de vibe. Heerlijk vind ik dat.

Oké Wen, deze krijg je nog terug: wat zijn jouw mooiste RADION-momenten?

W: De avond dat we hier allebei verkleed stonden was heel vet. (Burning Man Dutch Decompression, red.) Het zijn momenten dat ik dingen doe die ik normaal niet zo snel zou doen. Dan denk ik van tevoren: “ik ga me niet verkleden vanavond.”

N: “We gaan wel even kijken” zeiden we, “vijf minuten.” Dat lukt natuurlijk nooit bij RADION.

W: Ja, uiteindelijk lig ik dan in een of ander shirt wat ik echt nooit aan zou doen, en dan hebben we de tijd van ons leven. Ook mooi dat Paulo (programmeur, red.) een topje van gaas aan had die hij in een knoopje zette, fantastisch.

N: Even heel wat anders: wat zou jouw ultieme line-up zijn? Inclusief live acts en overleden gasten.

W: Dat is bijna niet te doen. Ik zou Larry Levan weer tot leven brengen, en Frankie Knuckels ook. Moeten ze wel lange sets draaien. Een all night avond met Larry Levan, dat had ik graag meeggemaakt. Waar ik nou benieuwd naar ben: waarom ben je altijd zo trouw gebleven aan vinyl platen?

N: Dat heeft meerdere oorzaken. Ik ben niet anti-vooruitgang, maar ik voel me het veiligst met een paar goede platenspelers. Gewoonte, denk ik. En het heeft ook een enorme filterfunctie, want je kunt maar een maximaal aantal platen kopen. Ik koop er alsnog iets te veel, maar wanneer je er tien goed vind koop je er maar vijf. Dat zorgt voor een betere selectie omdat je keuzes moet maken. En vinyl klinkt ook iets fijner, het is niet zo gelikt. Het is lekker om iemand te horen werken.

Nog even met het oog op het nieuwe jaar: wat zijn je goede voornemens?

W: Ik doe nooit aan goede voornemens, maar ik wil wel in 2017 mijn eerste EP uitbrengen. Verder vind ik het belangrijk om te blijven reflecteren. Niet denken dat je de beste bent. Altijd proberen beter te worden. Ik spendeer de meeste tijd aan het terugluisteren van mijn eigen mixen. Ik ben al een tijdje bezig met dat reflectieproces en ik ben absoluut nog niet op een punt waarvan ik zeg: ‘dit is het’.

N: Nee, maar denk je dat je dat ooit lukt?

W: Je zal altijd foute keuzes maken. Je blijft een mens. Kijk maar naar Jeff Mills, je zou denken dat hij een god is, maar dat is hij toch niet.

N: Hij komt er wel verdomd dicht in de buurt.

W: Als hij een fout maakt dan zie je het toch nog aan hem, dat maakt het ook zo mooi. Dus nee, misschien wil ik niet die volmaakte DJ worden. Het publiek wil ook gewoon een mens zien die fouten maakt en hoogtepunten heeft. Gaat in 2017 trouwens je baard eraf?

N: Nee! Die blijft, maar dat is niet mijn keus, meer die van mijn vriendin. Ik heb wel eens getwijfeld, ook wel eens flink gesnoeid. Dat vond ze niet zo leuk. Ik ben gek op haar dus tja, de baard blijft.

Ik heb nog een leuk scenario voor je. Stel je voor: het is drie uur ’s nachts, volle zaal, je moet een DJ overnemen. Je staat je al een uurtje te verbijten want hij ragt echt veel te hard. Dat verwachtte je helemaal niet dus je hebt alleen je standaard Chicago house en funk bij je. Die gast eindigt met een schransplaat en het publiek gaat helemaal los. Welke plaat zou je opzetten?

W: Dat is echt helemaal kut. Dat weet ik niet hoor.

Stilte.

W: Dat is zo kut.

N: Ga je cold turkey?

W: Je moet eigenlijk doen wat ik het liefst nooit zou willen doen: een set beginnen met een klassieker.

N: De meezinger.

W: Ik vind altijd dat je het een beetje moet verdienen om de meezinger te draaien. Dat kan nooit aan het begin van je set zijn.

N: Dus dan begin je met die vocal van Let There Be House.

W: Haha, of There was Jack, and Jack had a groove. En dan drop ik de beat met een heel sip gezicht. Ja, waarschijnlijk begin ik toch met een klassieke disco-plaat. Love is the message-achtig. Ik heb namelijk nog niet de status om daarvan af te wijken.

N: Klopt, ze komen niet alleen voor jou. En gaan we nog eens B2B volgend jaar?

W: Absoluut. In de outfit van Burning Man.

Check ze morgen bij RADIO&N met o.a. Space Dimension Controller, Antal & Andrew Ashong.